Ilekroć wchodzę do stajni,
Niezmiennie uderza mnie
W nozdrza ten sam zapach-
Charakterystyczna mieszanka
Ziołowej maści
I końskiego potu
Swojski gwar
Zwierzęcych odgłosów
I niemalże domowy półmrok
Tulący do swego łona
Wszystkich gości.
Przechodzę między rzędami boksów -
Nie ma tu dwóch identycznych wierzchowców
Każdy innej maści , rasy
W każdym inny tkwi temperament.
Otwieram jeden z nich
Bramka daje o sobie znać
Przeraźliwym skrzypieniem
Prowadzę śnieżnobiałą klacz
Ku zimowemu słońcu
Gdzie cała jej sylwetka
Zlewa się w jedno
Z nieskazitelną bielą śniegu.
