Skarżyła nam się
Bezgłośnie
Łkała nad lustrem
Niewdzięcznym
Co z tego,
Że rak to nie wyrok
Mawiała
Jak mało kto
Wychodzi z batalii zwycięskim?
Wygrywa się, i owszem bitwy
Nawet liczbie mnogiej
Ale całą wojnę z wrogiem?
***
Teraz my płaczemy,
Chyląc głowy
Nad jej mądrością
Dopiero teraz my
Mówimy
Jak byśmy byli jednością;
Ale teraz
Nasz głos
Spotyka się z wymowną
Pustką.
