Wirują w tańcu śnieżne drobiny
Niczym tancerki z lodu.
W niewoli wiatru pląsają dziko -
Istoty porwane za młodu.
W dali gromada uśpionych drzew,
Obdartych ze swych szat przedwcześnie.
A to wszystko jest tylko widokiem
Zza okna, niczym więcej.
I choć wciąż wyciągam do okna tęsknie ramiona,
To nadal tkwię po jednej stronie okna - uwięziona.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dialog nr 2
Harry i Ginny oglądają swój nowy dom.
Harry: Ten dom to szczyt naszych marzeń!
Spójrz tylko na te widoki!
Na słońce,
Co niknie między pagórkami
I czerwoną łuną błyska...
Wierzchołki drzew skąpane w jego świetle.
Ginny: A w dali kołyszą się łany zbóż
Miarowo,
W takt usypiającego słońca.
Ach, ten widok bliski mi sercu.
Mogłabym patrzeć nań bez końca.
Harry: A więc nie traćmy czasu,
Zapraszam cię na zwiedzanie domu!
Rzuca klucze.
Ginny otwiera i głęboko wdycha jego woń.
Ginny: Zapach jego jest całkiem obiecujący,
Jak świt
Niesie nowe nadzieje.
A wnętrze, czuję, że nie mniej będzie kojące.
Proszę o szczere komentowanie bez skrupułów!
